بسیاری اوقات صبح ها در مسیر منزل به اداره ، در کنار خط کشی عابر پیاده ، پلیس راهنمایی و رانندگی را می بینم که دانش آموزان دوره ی ابتدائی را از خیابان و از مسیر خط کشی شده عبور می دهند. این موضوع اگرچه از این نظر که پلیس به ایمنی دانش آموزان حساسیت دارد و با گرفتن دست دانش آموزان و عبور دادن آنها از خیابان مسئولیت پذیری بالای خود را به نمایش می گذارد قابل تحسین است ، اما از زاویه ای دیگر ، نشان دهنده ی ضعف فرهنگ رانندگی ما می باشد .خط کشی عابر پیاده می بایست خود ، کنترل کننده تر و گویاتر از حضور پلیس باشد  و در کشورهای پیشرفته چنین هست و در کشور ما متاسفانه چنین نیست و غم انگیز اینکه  ظاهرا" تا رسیدن به چنین فرهنگی ، راه درازی در پیش داریم!

به تعبیر ما "آموزشی" ها ، آموزش های راهنمایی و رانندگی می بایست به "افزایش دانش" ، "افزایش مهارت" و "تغییر نگرش" منجر گردد. "دانش" راهنمایی و رانندگی  با چند سوال تستی و "مهارت" رانندگی با یک امتحان عملی شهری سنجیده می شوند ، اما به نظر می رسد در رانندگی  "نگرش" افراد به مقوله ی ایمنی ، اهمیت جان و سلامتی دیگران و خود ، مهم تر از دو جزء دیگر است که متاسفانه کمتر مورد توجه قرار گرفته است و نمی دانم این "تغییر نگرش" چگونه مورد سنجش قرار می گیرد؟!

البته در کنار رانندگان ، شهروندان و عابرین پیاده نیز وظائف خود را به خوبی انجام نمی دهند. احتمالا" شما نیز همچون من ، بارها و بارها شاهد عبور دسته جمعی دانشجویان از محل های غیر خط کشی در کنار ایستگاه اتوبوس  و  در فاصله حدود 200 متری پل عابر پیاده بوده اید! ( میدان باغ زهرا بوشهر) این که وضعیت قشر فرهیخته جامعه باشد ، وضعیت دیگران مشخص است!

 یک روز صبح نسبتا" خلوت کنار دریا مشغول قدم زدن بودم. پایین ترین حد جزر دریا بود و دریا نسبتا" خالی! دخترکی کوچک که ظاهرا" اولین بار چنین جزری را می دید ، با تعجب به طرف مادرش دوید و گفت: مامان! مامان! ببین دریا خشک شده!

خوشبختانه دخترک اشتباه می کرد و دریا خشک نشده بود. قصد خشک شدن هم نداشت! اما راستی  فکر کرده ایم دریاها و اقیانوس ها چه نقشی در زندگی ما دارند؟ راستی واقعا" اگر دریاها نبودند ، وضعیت امروز ما چه بود؟ ( اول اینکه احتمالا" من الان در به در دنبال کار می گشتم!)

اگر فقط و فقط از نظر نقش دریاها و اقیانوس ها در تجارت جهانی و حمل و نقل دریایی به این موضوع نگاه کنیم ، می بینیم دریاها نقش بی بدیلی در اقتصاد جهانی و رفاه آسایش مردم دنیا داشته و دارند.

بنا به دلائل متعدد طبیعی و اقتصادی و ... ما قادر به تولید همه ی آنچه به آن نیاز داریم ، نیستیم و لذا کالاها  می بایست از محل تولید به محل مصرف  - که گاه فاصله ی بسیار زیادی با هم دارند - حمل شود. همین حالا نگاهی به دور و بر خودتان بیندازید! احتمالا" فرش منزلتان ایرانی است ، اما سایر لوازمتان چی؟ شاید لباس تنتان چینی است ، تلویزیونتان ژاپنی و کامپیوترتان مالزیائی! شاید میز کامپیوترتان از محصولات IKEA سوئد باشد. راستی کولر منزلتان ساخت کجاست؟! رنگ و روی موزهای داخل بشقاب کنار صفحه کلیدتان به موزهای سیستان و بلوچستان نمی خورد ، احتمالا" از فیلیپین وارد شده اند. به هر حال نوش جان!... تمام اینها را مدیون دریا و حمل و نقل دریائی هستیم و اگر غیر از این بود ، احتمالا" محصولات ذکر شده فوق و صدها و هزاران محصولات ذکر نشده ی دیگر، یا به بازارهای ما وارد نمی شدند و یا با قیمتی وارد می شدند که به این راحتی قادر به خرید و استفاده از آنها نبودیم! برای مقایسه هزینه های حمل و نقل دریائی و خشکی به مثال واقعی زیر، مربوط به چند سال قبل ،  که یکی از مدیران شرکت کشتیرانی مرسک نقل می کرد توجه نمایید:هزینه ی حمل و نقل یک تلویزیون رنگی از کره ی جنوبی تا بندر کپنهاگ حدود 15 دلار است  ، که به اندازه ی هزینه ی حمل همان تلویزیون از بندر تا مراکز فروش در شهر کپنهاگ است!

یکی از ویژگی های منحصر به فرد حمل و نقل دریائی "صرفه جوئی های اقتصادی ناشی از مقیاس" (Economies of Scale) است که این شیوه ی حمل و نقل را به طور قابل ملاحظه ای  از حمل و نقل ریلی ، جاده ای و هوائی متمایز و ارزان تر ساخته است ، بدین مفهوم با امکان حمل کالای بیشتر ، هزینه ی حمل واحد کالا کاهش می بابد.

 بد نیست بدانید ، بزرگترین کشتی ساخته شده کانتینری به نام EMMA Maersk  با طول 397 متر ، عرض 56 متر و آبخور 15.5 متر ظرفیت حمل 11000 TEU و کانتینر  و حتی بیش از آن را دارد و بزرگترین کشتی کانتینری طراحی شده - که در Delft University of Technology طراحی شده است -  طول 400 متر ، عرض 60 متر و آبخور 21 متر و ظرفیت حمل   18154 TEU کانتنیر را خواهد داشت!

تصویری از کشتی EMMA Maersk

راستی ! چند روز پیش برای اولین بار در تاریخ بندر بوشهر یک فروند کشتی کانتینربر با طول 276 متر ، عرض 32 متر و آبخور 9.5 متر  با محموله ی  2744 TEUکانتینر در بندر بوشهر پهلو گرفت که برای حمل  محموله این کشتی به سایر نقاط کشور ،  در بهترین حالت 1372 کامیون و تریلر مورد نیاز است!

کشتی کانتینربر  CSL Marie در حال پهلوگیری به اسکله در بندر بوشهر

این فرمول تضمینی موفقیت را "برایان تریسی" ارائه داده است.او معتقد است چنانچه این فرمول را در زندگی به کار ببندید ، در اولین سالی که از آن استفاده می کنید درآمدتان 25 تا 50 در صد یا حتی بیشتر افزایش پیدا می کند و در مسیر زندگی و شغلتان به اوج خواهید رسید.اگرچه برایان این فرمول را "فرمول تضمینی ثروتمند شدن" ذکر کرده است ، به نظر من فرمول نه تنها فرمول  ثروتمند شدن ، بلکه فرمول موفقیت در تمام زمینه هاست.

فرمول تضمینی موفقیت این است:

Y= X

بله  فرمول  تضمینی موفقیت  به همین سادگی است.

 Y : هزینه سالیانه ای که برای ذهن تان خرج می کنید.

X : هزینه سالیانه ای که برای ماشین  تان خرج می کنید.

 دنیای امروز با سرعت زیادی در حال تغییر است . دانش بشری ، محیط پیرامون ما ، سلیقه های افرادی که با آنها ارتباط کاری و دوستانه داریم و .... با سرعت در حال تغییر هستند. این خبر اگرچه فی نفسه خبر بدی نیست ، اگر در کنار برخی اخبار و واقعیت های دیگر تحلیل شود ، برای ما چندان  خبر خوشایندی نخواهد بود. متاسفانه خبر دیگر این است که میزان مطالعه ، تحقیق و به روز شدن ما  در مواردی بسیار کم است، لذا معنی  این تغییرات سریع در موضوعات علمی ، فنی و ...  محیط پیرامون ما این است که اطلاعات و دانش ما با سرعت کهنه  می شود و قدرت انطباق ما با محیط پیرامون مان به تدریج کم می شود!

 حتما" شما افرادی را می شناسید که با اینکه روزی در سازمان ، کسب و کار ، کسب ثروت و ....  در زمینه فعالیت خود بهترین بوده اند ، فقط به این دلیل که نتوانسته اند ، با سرعتی بیشتر و یا حداقل با سرعت یکسان با محیط پیرامون خود جلو رفته و رشد نمایند ، از گردونه حذف شده اند.

 برخی جملات آن قدر  جالب و جذاب هستند که ناخودآگاه برای همیشه در ذهن انسان حک می شوند. یکی از جملات زیبائی که در ذهن من نقش بسته است این است:

Nothing is more dangerous than staying still in the ever-changing world

هیچ چیز خطرناک تر از ثابت ماندن در دنیای متغیر نیست!

 در دنیائی که "دانش" و "آگاهی" موتور محرکه و اساس بسیاری از تغییرات است ، فرمول برایان بسیار مفید  و اثر بخش خواهد بود.

 راستی ! شما سالیانه چقدر برای ماشین تان هزینه می کنید؟ برای ذهن تان چقدر؟ ( لطفا" برای پاسخ به مورد آخر ، از شهریه دانشگاه آزاد صرف نظر نمائید!)

این دومین "برای شروع" این وبلاگ است. یک بار نیز قبلا" پست مختصری با همین عنوان نوشتم ، که به دلائلی حوصله ادامه دادن نداشتم و بالاخره بعد از مدتی دو سه پست وبلاگ را حذف کردم برای شروعی دیگر!

"وبلاگ ننویسی" را از سال 81 با یک وبلاگ  با نام مستعار در  پرژن بلاگ شروع کردم ، وبلاگی برای دست گرمی ،  که البته  بعد از مدت کوتاهی حذفش کردم. وبلاگ دومم را در آواخر 83  شروع کردم که آن هم بعد از یکی دو پست  حذف شد! وبلاگ سوم – که  نسبت به بقیه عمر نسنبتا" بالائی داشت – وبلاگی با نام  "دریائیان" بود که با نام "یک دانشجوی علوم دریائی" به روز می شد و بیشتر شامل مطالب دریائی و دیده ها بود که به دلیل بی نام بودن ، نوشتن در آن راحت تر بود! و البته  یکی دو سالی است که  به روز نمی شود . این وبلاگ حداقل این حسن را برای من داشت که از طریق این "فضای مجازی" ، با  "دوستان واقعی" آشنا شوم  ، که برخی از این دوستی ها ، هنوز هم  ادامه دارد.

 "بندر ، دریا، شرجی" شاید آخرین ایستگاه من در فضای مجازی باشد. از عمر این وبلاگ هم یکی دوسال بی حاصل  می گذرد ،  اوائل  این وبلاگ را  برای پرداختن به موضوعات دریائی و بندری ساختم  ولی حالا  فکر می کنم  بهتر است فضائی باشد برای تبادل نظر در تمام موضوعاتی که برای خودم جذاب است. نکته آخر اینکه وبلاگ یک "محیط غیر رسمی و خودمانی" است و لذا انتظار نداشته باشید در این وبلاگ رسمی  باشم ! هر چند در عالم واقعی نیز نیستم!